South American
Major PlateCovers South America and part of South Atlantic. Subduction under Nazca Plate drives Andes earthquakes.
รอยเลื่อนที่เกี่ยวข้อง
| รอยเลื่อน | ความยาว | ขนาดสูงสุด |
|---|---|---|
| MANU THRUST | 1,215 km | — |
| RAPAZ FAULT SYSTEM | 623 km | — |
| ROMERAL_FAULT | 1,265 km | — |
| LA_MACARENA_FAULT | 145 km | — |
| CHUSMA_FAULT | 275 km | — |
| EL_TAMBOR_FAULT | 793 km | — |
| ROMERAL FAULT | 190 km | — |
| PALESTINA_FAULT | 152 km | — |
| LOMAS_FAULT | 96 km | — |
| EL HUEVO FAULT | 90 km | — |
| CIMITARRA FAULT | 98 km | — |
| VALERA FAULT | 354 km | — |
| CUMANA FAULT SYSTEM | 213 km | — |
| OCOLPA FAULT SYSTEM | 792 km | — |
| SHITARI FAULT | 113 km | — |
| SAN_JACINTO_FAULT | 74 km | — |
| CUZCO FAULT SYSTEM | 348 km | — |
| MURINDO FAULT | 241 km | — |
| ESPIRITU SANTO FAULT | 109 km | — |
| Falla Chaiten | 60 km | — |
คำถามที่พบบ่อย
The South American Plate is a major plate tectonic plate covering approximately 43,600,000 km². Its boundaries are defined by seismic activity, volcanic arcs, and geological surveys of the Earth's lithosphere.
The South American Plate covers approximately 43,600,000 km², making it a large tectonic plate spanning millions of square kilometers. Plate size influences the types and magnitudes of earthquakes that occur along its boundaries.
The boundaries of the South American Plate are seismically active, as all tectonic plate boundaries experience some level of earthquake activity. The intensity depends on the type of boundary — convergent boundaries tend to produce the largest earthquakes, while divergent boundaries produce smaller but more frequent events.
แผ่นเปลือกโลกคือแผ่นหินขนาดใหญ่ของธรณีภาค (เปลือกโลกและชั้นเนื้อโลกส่วนบน) ที่ลอยอยู่บนฐานธรณีภาคที่เป็นของไหลกึ่งแข็งด้านล่าง มีแผ่นเปลือกโลกหลัก 7 แผ่นและแผ่นย่อยอีกหลายแผ่น การเคลื่อนที่ของพวกมัน — โดยทั่วไป 1-10 ซม. ต่อปี — ขับเคลื่อนแผ่นดินไหว การปะทุของภูเขาไฟ และการก่อตัวของภูเขาที่ขอบแผ่น
ขอบแผ่นเปลือกโลกทั้งสามชนิดก่อให้เกิดแผ่นดินไหว: ขอบบรรจบ (ที่แผ่นชนกัน) ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดรวมถึงเหตุการณ์เมกะทรัสต์ M9+; ขอบเลื่อนข้าง (ที่แผ่นเลื่อนผ่านกัน) ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดปานกลางบ่อยครั้ง; และขอบแยก (ที่แผ่นแยกออกจากกัน) ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กกว่าแต่เกิดบ่อย
วงแหวนไฟคือเขตรูปเกือกม้ารอบมหาสมุทรแปซิฟิกที่มีแผ่นดินไหวของโลกเกิดขึ้นประมาณ 90% และภูเขาไฟที่ยังมีพลัง 75% ทอดยาว 40,000 กม. จากนิวซีแลนด์ผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ญี่ปุ่น หมู่เกาะอะลูเชียน และลงมาตามชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาเหนือและใต้
แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่ด้วยอัตรา 1-10 เซนติเมตรต่อปี — ใกล้เคียงกับความเร็วที่เล็บมือยาว แผ่นที่เคลื่อนที่เร็วที่สุดคือแผ่นแปซิฟิกที่ประมาณ 7-11 ซม./ปี การเคลื่อนที่อย่างช้าๆ แต่ไม่หยุดนี้สร้างความเครียดมหาศาลที่ขอบแผ่น ซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาอย่างกะทันหันเป็นแผ่นดินไหว
ได้ แผ่นดินไหวภายในแผ่นเปลือกโลกเกิดขึ้นภายในแผ่น ห่างจากขอบ เกิดจากรอยเลื่อนโบราณที่ถูกกระตุ้นใหม่โดยความเครียดในภูมิภาค การพาความร้อนของชั้นเนื้อโลก หรือภาระเปลือกโลก ตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวนิวมาดริดปี 1811-1812 ในภาคกลางของสหรัฐอเมริกาและแผ่นดินไหวคุชราตปี 2001 ในอินเดีย