Minor

Büyüklük ölçeği logaritmiktir çünkü deprem enerjisi çok geniş bir aralıkta değişir. Her tam sayı artışı, yaklaşık 31,6 kat daha fazla enerji açığa çıkmasını temsil eder. Doğrusal bir ölçek pratik olmazdı çünkü 9,0 büyüklüğündeki bir deprem, 3,0 büyüklüğündeki bir depremden yaklaşık 1 milyar kat daha fazla enerji açığa çıkarır.

Büyüklük, bir depremin kaynağında açığa çıkan toplam enerjiyi ölçer — her depremin bir büyüklüğü vardır. Şiddet (Değiştirilmiş Mercalli ölçeği) belirli bir konumdaki etkileri ölçer — aynı deprem farklı mesafelerde farklı şiddetlere sahip olabilir. M7,0 büyüklüğündeki bir deprem episantr yakınında MMI IX olabilirken 200 km uzakta sadece MMI III olabilir.

Teorik olarak, maksimum büyüklük aynı anda kırılabilecek fayların uzunluğu ile sınırlıdır. En uzun dalma-batma zonları yaklaşık M10'a kadar deprem üretebilir, ancak Dünya'da bunu aşacak kadar uzun bir fay sistemi yoktur. Kaydedilen en büyük deprem M9,5'tir (Şili, 1960).

Büyüklük 7,0 olan bir deprem, büyüklük 5,0 olan bir depremden yaklaşık 1.000 kat fazla enerji açığa çıkarır. Her tam sayı basamağı 31,6 kat fazla enerjiyi temsil eder, dolayısıyla iki basamak (5'ten 7'ye) 31,6 x 31,6 = yaklaşık 1.000 kat eder. Genlik açısından her basamak 10 kat daha büyüktür.

Öncü sarsıntı, aynı bölgede daha büyük bir ana şoku önceleyen daha küçük bir depremdir — ancak sadece ana şok meydana geldikten sonra bu şekilde tanımlanabilir. Artçı sarsıntı, ana şoku takip eder ve kırılan fay boyunca ve yakınında stres ayarlamalarından kaynaklanır. Artçı sarsıntı dizileri, ana şokun büyüklüğüne bağlı olarak günlerden yıllara kadar sürebilir.