1948 Philippines: Panay, Iloilo City, Antique Earthquake

แผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดที่เคยบันทึกไว้คือแผ่นดินไหววัลดิเวียในชิลีเมื่อปี 1960 ขนาด 9.5 ก่อให้เกิดสึนามิที่เดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและสร้างความเสียหายไกลถึงฮาวายและญี่ปุ่น แผ่นดินไหวครั้งนี้คร่าชีวิตผู้คนประมาณ 1,655 คนและทำให้ 2 ล้านคนไร้ที่อยู่อาศัย

แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้คือแผ่นดินไหวส่านซีในจีนเมื่อปี 1556 ประมาณขนาด 8.0-8.3 คร่าชีวิตผู้คนประมาณ 830,000 คน ผู้เสียชีวิตจำนวนมากเกิดจากการพังทลายของเหยาต้ง (ที่อยู่อาศัยแบบถ้ำ) ที่แกะสลักในหน้าผาเลิสส์ แผ่นดินไหวเฮติปี 2010 (M7.0, ผู้เสียชีวิตประมาณ 316,000 คน) เป็นแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในยุคปัจจุบัน

ขนาดแผ่นดินไหวก่อนยุคเครื่องมือประมาณจากบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับความเสียหาย รายงานการรับรู้ หลักฐานทางธรณีวิทยาเช่นหน้าผารอยเลื่อนและลักษณะการเหลวตัวของดิน และบันทึกสึนามิ วิธีการเหล่านี้ให้ขนาดโดยประมาณที่มีความไม่แน่นอนทั่วไป 0.3-0.5 หน่วยขนาด

ฐานข้อมูลประวัติศาสตร์ของ QuakeFYI ครอบคลุมแผ่นดินไหวตั้งแต่ประมาณ 2150 ปีก่อนคริสตกาลจนถึงปัจจุบัน โดยมีเหตุการณ์สำคัญกว่า 5,700 เหตุการณ์ บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรจากจีนโบราณ กรีซ และตะวันออกกลางเป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุด การบันทึกด้วยเครื่องมือเริ่มขึ้นประมาณปี 1900 ด้วยเครื่องวัดแผ่นดินไหวมาตรฐานชุดแรก

แผ่นดินไหวแบบฝูงคือลำดับของแผ่นดินไหวจำนวนมากที่เกิดในพื้นที่เฉพาะเป็นเวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือนโดยไม่มีแผ่นดินไหวหลักที่ชัดเจน ต่างจากลำดับอาฟเตอร์ช็อกที่เหตุการณ์ใหญ่หนึ่งครั้งตามด้วยเหตุการณ์เล็กกว่า ฝูงแผ่นดินไหวไม่มีเหตุการณ์หลักเดียว มักเกี่ยวข้องกับกิจกรรมภูเขาไฟหรือการเคลื่อนตัวของของไหลในเปลือกโลก